Storm…

Gisteren was zo’n dag dat je ’s avonds weer in je bedje ligt en dat je denkt: er zitten toch maar 24 uur in één dag? Hoe kan ik dan zoveel hebben beleefd?
Eerst in alle vroegte door de mega super storm van Friesland naar Brabant gereden. Met witte knokkels om het stuur in bedwang te houden maar toch net op tijd aankomen om het hele afscheid van de moeder van een lieve vriendin helemaal mee te kunnen beleven. De anderhalf uur extra reistijd tot de laatste seconde nodig gehad om aan te komen, maar ik was er…
Wat raakte het afscheid… Die vriendin… Die al zoveel jaren ook zoveel stormen van mij heeft mee beleeft… Uitgerekend op de hevigste storm in een eeuw zet ze haar moeder prachtig in het licht…
Iets van in het oog van de storm is het altijd windstil of zo…
Daarna drink ik thee bij mijn moeder. Niet bij haar zelf, want ze is niet thuis, maar twee verdiepingen lager is ze wel ‘thuis’. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is bel ik aan bij mijn oude buurman. Die buurman is nu dus weer de nieuwe buurman van haar en, alsof het vanzelfsprekend is, doet mijn moeder open. En weet je, het ís ook vanzelfsprekend en de normaalste zaak van de wereld!
Wat voelt het heerlijk om op die manier bij mijn moeder op de thee te gaan. Die Westhoek bleek toch lang zo gek nog niet 😉 Zeker nu het weer de-tijd-van-drie-jaar-terug is. Dat is net wat zachter als je het kunt delen moet wie het écht begrijpt.
Dan aan het einde van de middag weer terug in de auto. De storm is gaan liggen. De autoradio vertelt dat er nog geen trein rijdt en dat er her en der nog een vrachtwagen overeind gezet moet worden omdat die, het leek wel een recordpoging, met tientallen over het wegennet verspreid lagen. Het zal mij benieuwen of ik op tijd bij de De Kruidhof Hortus van Friesland aankom?
Jawel hoor, ik haal het precies. Door wat files geen tijd om te eten maar gelukkig heb ik het ontbijtje van vanmorgen nog in mijn broodtrommeltje zitten. Toen kon ik immers toch niet eten omdat ik toen het stuur niet los kon laten. Nou dat komt dan nu weer goed uit want stoppen voor een snelle hap zit er niet in. Ik kan natuurlijk niet een Brabants kwartierke te laat komen komen in Friesland. 😉
2018-01-18 22.08.17Ik kom dus wederom strak op tijd aan om mezelf even later in de generale repetitie van de verhalenavond terug te vinden. Compleet verkleed met snor en hoedjes als Piskijker… Als wat???? Als piskijker! Als je wilt weten wat dat is? Tja dan moet je maar komen luisteren op 26 januari, dan vertellen we de Verhalen van wonderdokters en duivelbanners bij knapperende vuurtjes. Nu al bij de generale een geweldige avond gehad die ik niet had willen missen.
O ja, ik was even vergeten dat het nog drie kwartier rijden is naar huis. Oeps een beetje een tegenvaller, echt doodmoe plof ik thuis op de bank en weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet antwoorden op de vraag: hoe was je dag? Eind goed, al goed zullen we maar zeggen…😊❤️
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s