Het voelt raar… Alsof wat wij beleefde nu voor de hele wereld telt; onzekerheid tot de max en je overgeven aan dat wat is door je hoofd te gebruiken om praktisch te vertalen wat je hart je ingeeft…

En dat alles in afzondering, omdat je een ander niet wilt besmetten of zelf te kwetsbaar bent om een besmetting te overleven. Die sociale onthouding die nu wordt opgelegd is ons wel eens duur komen te staan; dat wij asociaal waren en nergens meer aan mee deden… Nee dat klopte… Om deze reden dus…

Dat we ons niet zo moesten aanstellen als we zeiden dat de afzondering zwaar was. Dat dat verlicht kon worden met wat simpele dingen werd weggeschoven; het ging over fysieke gezondheid en mentaal moest je daar maar even tegen verzetten. Maar dat even werd een lange aaneengesloten periode en die vrat energie. Energie die je broodnodig hebt om te herstellen… En mentale gezondheid kun je onmogelijk los zien van je fysieke gesteldheid…

Wij waren er wel goed in om op de vierkante meter de hele wereld aan geluk te creëren. En dat is nu dus heel belangrijk, dat moeten we massaal onder de knie krijgen.

Pluk de dag geen lege huls te laten zijn maar inhoud te geven in het volle besef dat niets vanzelfsprekend is. Dat elke dag dat je mag leven, je je kunt voeden en je in veiligheid bent, dat je daar dankbaar voor mag zijn. Dat je pluk de dag dus ook in isolatie kunt ervaren, kunt beleven en kunt cultiveren door er over te vertellen aan anderen.  Dáár stonden wij voor!

Ik zie nu hetzelfde aankomen maar dan voor de wereld. We moeten het beste er van maken. Het is pluk de dag toepassen vanuit je vezels. Zijn we er wel klaar voor? Hebben we wel genoeg ideeën? Ik weet het niet, het kan geen kwaad er weer eens wat over te vertellen om anderen misschien een beetje te inspireren?

Wij merken in de winkel in elk geval dat er geen paniek heerst, geen neiging tot hamsteren bij onze klanten. Bij ons in de winkel heeft rust en verbroedering. We moeten elkaar helpen en zuinig zijn op elkaar. We moeten dit met elkaar doen. Verbonden zijn zonder direct contact kan natuurlijk prima.

Dat wat ik samen met Robert deed tot en met 2008 zit ingebakken in alles wat ik doe. Want het was ons verweven leven maar, en daar waren we scherp op, we waren een synergie en niet symbiotisch. Ik kon alleen goed geworteld verder. En dat is gebleken. Opnieuw kunnen wortelen heeft veel moois opgeleverd en er is een nieuwe synergie ontstaan in het gezin waarin ik een plaatsje heb gevonden.

Dus het zit ook ingebakken in onze winkel. Het voelt wel raar dat wij weleens waarschuwend vertellen over de afhankelijke samenleving die we hebben en dat mensen dan hun schouders ophalen; het valt toch wel mee, alles is er toch gewoon altijd… Nou nee dus… Maar er is wel altijd iets, en daarmee kun je dan, in al zijn eenvoud, iets goeds creëren.

Er staan ons hele rare tijden te wachten waarin we veel kunnen voorspellen door over de grens te kijken. Maar hoe het echt zal gaan en hoe goed we er als samenleving in zijn kun je pas merken als we er samen middenin zitten. Help elkaar daarom om de dag echt te plukken. Help elkaar om scherp te blijven op wat er echt toe doet. Die economie die stilvalt, echt geloof ons, dat komt wel weer goed. We leven dankzij de natuur, dankzij moeder aarde en zeker niet dankzij de economie…

Heb het goed allemaal, en zorg goed voor elkaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s