Is het toevallig dat de winkel die ik met volledige levenslust heb gecreëerd laat transformeren in iets dat het collectief kan dragen zodat ik weer verder kan? Zodat ik dus méér van dit soort prachtige ‘kinderen’ op de wereld kan zetten!

Nee, natuurlijk niet.

Het is eigenlijk een volstrekt logische stap in de totale onvoorspelbaarheid van het leven. De winkel nu laten transformeren tot iets dat verder kan groeien zonder afhankelijk te zijn van mij als persoon is verbonden met mijn oer-moedelijke gevoel. Dat gevoel is altijd bezig om iets nieuws neer te zetten dat zelfstandig kan ontwikkelen.

De winkel is mijn kind, en uiteraard laat ik die los zodra ze volwassen is. En dat is ze bijna. Wil je dit avontuur ondersteunen? Lees mijn verhalen, kijk de filmpjes en vertel er over aan wie het maar horen wil: https://jouwdagelijksekost.nl/updates/

Waarom ik het zo intuïtief kan en durf aan te vliegen? Dat komt door wat het leven mij eerder in de schoot worp.

Tot en met 2008 was deze plek op het internet mijn uitlaatklep voor de rollercoaster waarin ik zat.

De uiteindelijk 16 jaar lange relatie met Robert was een ruige route vol doodsangsten die het leven tegelijkertijd ook schitterend maakte. Geen seconde, ook niet van de bloedstollende, (die waren nogal talrijk kan ik nu melden.) had ik wil missen.

Op de laatste dag van ons laatste jaar ontving ik de onwijs mooie erfenis van Robert. Niet dat ik die al wilde hebben, maar als het dan toch zo was dan greep ik zijn gift toch maar met twee handen aan. Ik kreeg er zijn liefde voor het leven bij. Die pluste ik dus met die van mijzelf en daarmee ontstond er een soort oneindig diepe liefde voor alles wat dit leven biedt. De pijn, het verdriet, de vrolijkheid, het geluk. Kortom: ALLES inclusief.

Ik beleef sindsdien alles intens. Intenser dan daarvoor. Ik kan na de ruim 12 jaar na deze gebeurtenis wel vaststellen dat dat niet de roes van het moment was maar een blijvende alerte staat van helderheid.

Meer dan daarvoor is het nu zo dat als ik ga dat ik volledig zonder voorbehoud ga. En tuurlijk, dan stoot je wel eens je kop. Dat doet pijn. Dat geeft een bult, een buts, een blauwe plek… Maar die gaan weer over en dan kan ik weer verder.

Dus vandaar, de winkel nu zo laten ontwikkelen past mij als een jas. 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s