Dat wordt weleens gevraagd. En als ik eerlijk ben ‘vrees’ ik van niet. Maar eigenlijk vrees ik het niet echt hoor. Je zou ook kunnen zeggen dat ik nooit werk namelijk! Want wie doet wat hij leuk vindt hoeft nooit te werken.

Ik heb meegekregen dat werken aan de volgende punten moet voldoen:

Het is niet leuk;
Je wordt er erg moe van;
Het duurt erg lang;
En je krijgt er bovendien heel weinig geld voor…

Heel lang heb ik er last van gehad. Echt heel veel, want wat ik deed was leuk, ik werd er wel moe van maar kreeg er minstens zoveel energie voor terug en het duurde precies zo lang als dat ik er plezier in had. En tenslotte merk ik dat ik er zoetjes aan ook nog eens een eerlijke financiële beloning voor krijg!

Ik had daardoor een enorm schuldgevoel… Want het leven was toch bedoelt om te ploeteren en niet om er een feestje van te maken…??? Ik hoorde er niet echt bij omdat ik een andere vorm liet ontstaan.

Tot ik er achter kwam dat ik het dus kon omdenken! Ik kon besluiten dat ik kennelijk niet hoefde te werken. Ik ben een pro in Pippi Langkous zijn. 😉

Toen ik drie jaar geleden aan het grote winkelavontuur begon heeft dat ‘extreme vormen’ aangenomen. Het werken was een feestje omdat het ging over de grote mondiale transformatie om weer in balans te brengen. En mijn levensthema gaat over comfortabel zijn binnen grote omwentelingen. Ik ben niet geheel toevallig agogisch geschoold.

Met de winkel drukdoende was ik was een schakel in de hele grote verhaal. Wow, hoe gaaf is het om hiervan een onderdeel te mogen zijn!!! Nou heel gaaf dus.

Drie jaar terug schreef ik een eerste verhaaltje, eigenlijk zat de kern er al in. Dat komt omdat wij zijn begonnen met de winkel vanuit het waarom. We gingen dit hele gedoe immers aan om een eerlijke en een gezonder voedselsysteem te ondersteunen.

Daarom wist ik toen al dat het niet bij één winkel zou blijven als het aan mij lag. En het lag aan mij want ik stond aan het roer. Hihihi, zooooo leuk!!!! Ik hoefde alleen dat omslagpunt maar te zien waar er én voldoende omzet zou zijn én voldoende maatschappelijke draagkracht. Want deze Pippi gaat het natuurlijk niet gewoon gewoon doen. 😉 Het vergt wel al mijn talent om deze volgende stap te voltooien. Een fikse maar fijne uitdaging!

En voor wie nog twijfelt of ik het allemaal niet gewoon uit mijn duim zuig dat ik aan zo iets groots meewerk? Dit schreef ik drie jaar geleden na het succes van de eerste pop-up. Die dus mega risicovol was want we investeerde serieus geld zonder zeker te weten of we door zouden kunnen gaan. Maar of je gaat er voor, of niet. En ik ben er vol voor gegaan! Helemaal op mijn manier, mijlpaal na mijlpaal halen.

Want ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan!

https://jouwdagelijksekost.nl/blog/eentje-uit-de-oude-doos/



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s